image image image


Be who you are.



Ikkje prøv å ver nokon andre enn den du e sjølv. Ikkje prøv å gjøm deg bak sminke. Ikkje sei at du er lik nokon andre.

Ingen er som deg, du er spesiell. Husk det.


Kvifor drøymer vi?

Eg har lurt lenge på korfor hovudet gjer oss desse drømmane når vi søv. Nokon drømmer er gode, mens andre er heilt forferdelige. Eg har mange gongar våkna midt på natten pga ein drøm eg hadde. Nokon virker veldig realistiske men dei er jo forsatt i fantasien min, men veldig ofte skulle eg ønske at det hadde skjedd. Det er forferdelig er om eg ser ein film som har ein skikkelig ekkel hending, f.eks i "the impossible" då dei blei tatt med bølgen og dratt under vatn. Etter eg har sett ein sånn film, så ender som oftast drømmen min om den scenen men berre med meg i den. Hater virkelig når det skjer og det gjer meg redd for å sove. Så eg holder meg vekke ifrå dei fleste filmer og spesielt skrekkfilmer. Filmer eg absolutt IKKJE skal sjå er: the ring og paranormal activity. Sjølvom folk seier at dei syntes den ikkje var så skummel, så betyr det ikkje at eg syntes det. Eg liker ikkje skrekkfilmer, ferdig med den saken. 

Eg hadde ein merkelig drøm natt til i går. Tenkte eg kunne fortelle litt om den, for den har ikkje mål og meining.

Eg stod med ein elv og plutselig ser eg mange gravsteinar flyt i straumen og eg tenkte eg skulle ta dei opp. Så ein etter ein tok eg dei opp på land og satt dei ifrå meg fint oppå ein eng med blomster og alt sånt. Føltes ut som eg var den einaste som var igjen og at dei gravsteinane hørte til mange folk som hadde død av eit eller annet. Men eg forsatte å forflytte dei ifrå elven og opp på engen. Og der slutta drømmen og eg blei vekt av pappa.

Så kjem mitt spørsmål, trur du på folk som seier dei kan tolke drømmen din?


Utseendet er ikkje alt - tvertimot

Ein ting eg ikkje forstår meg på er dei folka som er skikkelig opptatt av å få den perfekte kroppen. Nokon er så besatt over å få seg den fine kroppen dei alltid har hatt lyst på, men det er berre til å passe på at det ikkje blir for mykje! Eg er ganske fornøgd med kroppen min, men det er alltid nokon småfeil som du ville ha ordnet på.. Eg har f.eks ryggproblemer, noko med hofta, nokon kvite flekker som kjem på magen når eg er ute i sola, nokon arr her og der, strekkmerker, at eg får veldig lett blemmer på føttane, underleppo mi osv. Men eg orker ikkje bry meg så veldig mykje om det, for eg er den eg blei født til å vere. Før hadde eg nokon tider der eg ikkje var glad i utseendet mitt i det heile tatt pga dei småfeila. Og til tider var eg skikkelig lei av fingrane mine, fordi eg syntes dei var lange og det var ikkje noko "flesk" på dei. Ein ulempe med fingrane mine er at eg kan ikkje bruke ringer, eller eg kan men då må det vere sånne som du kan stramme inn sjølv. Fingrane mine er sånn at dei er tynne ned til midten av fingen, for der blir den litt breiare også blir den smalare igjen etter det. Så det er ikkje akkurat dei finaste fingrane, men eg klarer nok å leve med det for eg er ikkje så opptatt av ringer heller.  

Meste parten av jenter rundt omkring er opptatte av utseendet sitt og korfor skal dei sminke seg så mykje eigentlig? Det er jo mange som seier dei liker at jenter er mest mulig "naturlig" og det hjelper ikkje å smøre på seg fleire  lag med sminke også seier du at du er så naturlig du kan bli. Om eg tar på meg sminke, så føler eg meg ikkje som meg sjølv eingong. Ikkje om eg tar så lite som eyeliner eller mascara. :p  Eg liker å vere meg sjølv og det betyr med utseendet også, har prøvd mange gongar med sminke men eg føler meg automatisk som ein annen person. Når eg skal pynte meg til eit besøk, tar eg ikkje på meg sminke heller. Då tar eg berre på meg nokon fine kle og eit fint smykke som passer til, så er eg ferdig. Det er greit å tegne på augebryn, men pass på at du ikkje overdriver og sjå om det passer til ansiktet ditt. :) Eg er heldig som ikkje treng det, for augebryna mine er såpass tjukke og mørke at eg treng berre tenke på å nappa dei av og til. 


Korfor sjå ned på deg og andre?

Det er rart å tenke på sjølvtilliten til folk, det ser ut som dei fleste har god sjølvtillit og klarer seg med den. Mens andre sliter så sjukt at det går utover helsa og mange må få hjelp av andre for å klare å leve med den. Eg sleit litt med sjølvtilliten min før, men no gidder eg nesten ikkje tenke på den eingong og eg berre lever livet og er den eg er. Hører om at det er mange som sliter med den, men du kan ikkje sjå det så lett på personen utan at personen seier det sjølv. Om nokon veit om nokon måtar å få betre sjølvtillit på, kan de ikkje kommentera det her nede i kommentarfeltet? Eg er ganske nysgjerrig kordan det går ann å få den betre.

Men det eg har sett også er at det er utruleg mange som dømmer folk etter utsjånaden og kordan dei trur personen er. Det har eg sett no i det siste og det virker berre heilt idiotisk, rett og slett. Du kan dømme nokon når du kjenner dei, men om du ikkje kjenner dei.. BLI KJENT FØR DU DØMMER. Uansett om du ikkje vil snakke med personen så trenger du ikkje sei «eg liker ikkje den personen fordi sånn og fordi den personen ser sånn ut.» Til tider kan eg bli veldig irritert på grunn av det, men det er ganske så irriterende når man har nokon venner ikkje liker ein person som du har god kontakt med.. Dei har ikkje snakka med personen eller noko, dei berre likte ikkje personen fordi utsjånaden og nokon andre ting. Just a question, why? 

Large


"Den perfekte kroppen"

Ein ting eg ikkje skjønner er korfor det er så mange som seier at dei vil ha den perfekte kropp, så svar meg på dette: Kordan er den perfekte kroppen? Eg er fornøgd med den kroppen eg har, og har nokon venner som vil trene og alt sånn. Det er lurt å trene for å holde deg i form, men eg ser ikkje korfor folk vil slanke seg så mykje at ribbeina viser. Eg veit at mange trener for å komme i bedre form og kanskje for å få litt muskler, men trenger ikkje trene så mykje at du blir avhengig av det. Det ser eg ikkje noko grunn til å bli, for om du går på treningssenter så kan det bli ganske dyrt til slutt. 


hits